Dogoterapia


Dogoterapia czyli terapeutyczna praca człowieka i odpowiedniego psa, staje się coraz bardziej popularną metodą pracy z osobami dorosłymi i dziećmi o różnych potrzebach.

Udział psa w zajęciach motywuje i zmienia uczestników spotkania. Sam człowiek terapeuta nie wywoła takich emocji, które pozwolą dziecku pokonać przeszkodę utrudniającą dalszy rozwój choćby w niedostrzegalnym przez nas aspekcie. Często zdarza się, że to właśnie ten niewielki fragment blokował następne osiągnięcia. Dlatego też terapia z udziałem psa nie jest jednokierunkowa, ale oparta na różnorodnej zabawie i emocjach jako najlepszym sposobie nauki i dotarcia do potrzeb dziecka. Dlatego pies jest również terapeutą, bo nawet sama jego obecność i naturalne zachowanie prowokuje do aktywności i zmiany.

"Niejednokrotnie rodzice, którzy przychodzili na zajęcia nie wiedzieli dlaczego podczas naszych spotkań ich dziecko śmieje się choć wykonuje czynności, które w innych sytuacjach sprawiają mu problem lub odmawia ich wykonania. Mówi, powtarza, spontanicznie komunikuje się z psem po czym stara się w domu powtórzyć i opowiedzieć o tym, co działo się na zajęciach, aby jeszcze raz przeżyć taką sytuację."

Dogoterapia jest terapią wspomagającą opartą na:

  • wyborze i przygotowaniu odpowiedniego psa i jego przewodnika do pracy terapeutycznej,
  • współpracy z rodziną i specjalistami pracującymi z dzieckiem,
  • diagnozie medycznej, pedagogicznej, logopedycznej, integracji sensorycznej i innych,
  • ustaleniu celów pracy w oparciu o potrzeby osoby w niej uczestniczącej (dziecka lub osoby dorosłej),
  • elastycznym sposobie pracy,
  • dobrowolnym uczestniczeniu w zajęciach osób biorących w niej udział i psa.

"Podczas naszych spotkań miały miejsce sytuacje trudne, kiedy rodzice traktowali nasze spotkania jako "ostatnią deskę ratunku", oczekując natychmiastowej reakcji dziecka. Nie zawsze efekty widoczne były po pierwszych zajęciach, niekiedy na zmianę motywacji dziecka do aktywności należało poczekać wiele tygodni oraz przygotować inne ćwiczenia. Miały również miejsca sukcesy, kiedy okazało się, że czwarte słowo czteroletniego chłopca to "łapa", a już w kilka tygodni później: "kość", "miska", "woda", "pies". Wcześniej chłopiec był zdiagnozowany jako dziecko, które nigdy nie będzie mówiło."

Terapia z udziałem psa powinna wywierać pozytywny wpływ na osoby w niej uczestniczące. Niestety może zdarzyć się też tak, że w przypadku braku odpowiedniej wiedzy przewodnika psa wpływ ten będzie negatywny.

O pozytywnej roli dogoterapii możemy powiedzieć wtedy gdy jednocześnie występuje szereg czynników pozytywnie wpływających na rozwój osoby lub grupy.

Czynniki te to:

  • uruchomienie pozytywnych emocji,
  • adekwatna do sytuacji aktywność ruchowa,
  • prowokowanie do komunikacji zarówno werbalnej jak i niewerbalnej,
  • wykonywanie ćwiczeń stymulujących zmysły: dotyku, równowagi, priopercepcji, wzroku,
  • aktywność związana z ćwiczeniem koordynacji wzrokowo-ruchowej,
  • rozwój inteligencji emocjonalnej: empatia, delikatność, odpowiedzialność, poczucie bycia potrzebnym,
  • poznawanie prawidłowego stosunku do zwierząt opartego na empatii i szacunku,
  • poznawanie zasad postępowania z psem,
  • wspomaganie innych terapii w szczególności: integracji sensorycznej, logopedycznej, pedagogicznej, rehabilitacji

Aby zajęcia były skuteczne i bezpieczne zwracamy uwagę na następujące rzeczy:

  • przed przystąpieniem do zajęć osoba prowadząca zajęcia informuje o przebiegu zajęć i ustala zasady spotkania,
  • osoby uczestniczące (dzieci, osoby dorosłe) nie mogą być zmuszane do udziału w takich zajęciach,
  • przestrzegane są zasady, że każdy pies pracuje inaczej,
  • pies jest również terapeutą, ważnym członkiem zespołu,
  • przewodnik psa pozwala psu wycofać się z trudnych dla psa sytuacji, jeżeli nie jest tak - świadczy to o braku przygotowania przewodnika do pracy z psem,
  • pies chętnie i bez przymusu podchodzi do pacjenta, przychodzi do ośrodka, gdzie są prowadzone zajęcia,
  • pies jest czysty i zadbany,
  • w książeczce psa odnotowane są wszystkie szczepienia i jest regularnie odrobaczany,
  • przewodnik psa zwraca się do psa serdecznie - jeżeli tak nie jest świadczy to o złych relacjach między przewodnikiem, a psem, co w konsekwencji może prowadzić do stresu u psa, a wynikiem stresu może być choroba psa lub agresja,
  • pies musi mieć dostęp do świeżej wody i miejsca na odpoczynek.

Dogoterapia będzie miała negatywne oddziaływanie, gdy nie będzie spełniony choćby jeden z punktów na powyższej liście.

O pracy i wychowaniu psa terapeuty oraz o roli przewodnika psa można przeczytać w dziale Pies terapeuta

*Cytaty pochodzą z prac naszego autorstwa.